یک دوست قدیمی توی فیس بوک پیدایم کرده. قدیمی که می گویم یعنی دوران دبیرستان. یک زمانی سال 75 برای من جدید بود. سال ها هم همین طوری جدید ماند. پیر شدیم، قدیم مان هم دارد هِی می آید جلوتر. دوستم را می گفتم. می پرسد کجایی و در چه حالی. جواب می دهم مختصری از خودم. بعد از فرستادن اش نگاه می کنم می بینم 13-14 سال را توی سه خط خلاصه کرده ام. هی به سه خط نگاه می کنم و می بینم کُلی عاشقی و شک و بزرگ شدن و هزار تا اتفاق دیگر را قلم گرفته ست. یعنی رسمن گوساله ای گاو شده تا همین سه خط تولید شدند.